حکم تخلیه خانه «احمدعزیزی» صادر شد

حکم تخلیه خانه «احمدعزیزی» صادر شد

[ad_1]

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، حکم تخلیه منزل ورثه زنده‌یاد احمد عزیزی از شاعران انقلابی از سوی بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی به خانواده این شاعر ابلاغ شد و قرار است طی مهلت ۳۰ روزه خانواده این شاعر خانه را تخلیه کنند.

در حکم شعبه ۲ اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه ۲۴ تهران آمده است:

مستند به ماده ۱۳ قانون اجرای احکام مدتی و به موجب این حکم و با تفویض اختیار دادور به شما ماموریت داده می‌شود تا شخصا یا با تفویض امر به نیروی ابواب جمعی آن کلانتری به آدرس تهران، فرمانیه، خیابان دیباجی شمالی، مجتمع مسکونی یاس، محل تحت تصرف ورثه مرحوم احمد عزیزی مراجعه و در ابتدا ضمن اعطاء مهلت ۳۰ روزه به متصرف فوق‌الذکر مبنی بر اینکه راسا نسبت به تخلیه و تحویل ملک موصوف اقدام نماید.

در ادامه این ابلاغیه تاکید می‌شود: بدیهی است چنانچه در پایان مهلت اعطایی اقدام موثری از سوی متصرف یا متصرفین صورت نگرفته باشد در معیت نماینده اعزامی از بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی و با اذن ورود به ملک مذکور اقدام شود.

نامه مذکور ۳۰ بهمن ماه به خانواده احمد عزیزی ابلاغ شده و احتمالا مهلت ۳۰ روزه قید شده در آن به واسطه شیوع ویروس کرونا کمی به تاخیر افتاده و طی روز‌های اخیر این حکم اجرایی می‌شود.

پیش از این نیز یک حکم تخلیه دیگر در سال ۹۷ برای ابوالفضل عزیزی فرزند زنده یاد احمد عزیزی از شاعران انقلاب اسلامی ارسال شده بود.

پیش از این گفته می‌شد که این خانه به صورت اهدایی در اختیار این شاعر قرار گرفته بود، اما مستنداتی در این باره در دست نیست.

سعید بیابانکی از شاعران کشور در این باره طی یک پست در صفحه شخصی خود نوشت:

احمد عزیزی عمر و آبرویش را پای شعر انقلاب گذاشت. ذوق سرشار و سلیم او و تاثیرش بر جریان شعر انقلاب به ویژه در حوزه نو آوری در زبان بر هیچکس پوشیده نیست. مثنوی‌های ارجمند او در کفش‌های مکاشفه و بعد‌ها در کتاب‌های دیگر هنوز که هنوز است دلربا و استوار است.

سال‌ها پیش که این شاعر روستایی از سر پل ذهاب به تهران آمد، یک واحد مسکونی در اختیارش گذاشتند تا برای خانواده‌اش سرپناهی باشد، ولی نگفتند وقتی پس از سال‌ها بیهوشی و بی‌حالی در کما از دنیا می‌روی، این خانه را از تو خواهیم گرفت و خانواده‌ات را آواره خواهیم کرد که اگر به او می‌گفتند زیر بار این منت هرگز نمی‌رفت.

عزیزی اگر در جبهه ضد انقلاب و سلطنت‌طلب قلم می‌زد امروز هم خودش جایگاه والاتری داشت هم خانواده‌اش آواره نمی‌شدند.

همه جای جهان منازل مسکونی شاعران و هنرمندان را به شکل‌های مختلف حفظ می‌کنند و به موزه و خانه فرهنگ تغییر کاربری می‌دهند و به بازماندگان ایشان هم احترام می‌گذارند. از بیگانگان که نه ادعای مسلمانی دارند و نه ادعای انقلابی بودن، می‌توان این رفتار‌ها را آموخت.

گرچه به قول خواجه:
ما آبروی فقر و قناعت نمی‌بریم
با پادشه بگوی که روزی مقدر است…

سال‌ها فعالیت ادبی احمد عزیزی منجر به انتشار شمار زیادی کتاب شعر از وی شد. آثاری با ویژگی‌هایی بعضا منحصر به فرد و حتی متفاوت از یکدیگر.

احمد عزیزی ظهر جمعه ۱۳ اسفندماه ۱۳۹۵ با حالی وخیم تحت عمل جراحی روده قرار گرفت. او به دلیل عدم خون‌رسانی به روده، تحت عمل جراحی «ایسکمی مزانتریک» قرار گرفت و تکه‌ای از روده او بریده شد. این شاعر پس از طی دوران درمان در نهایت احمد عزیزی در تاریخ ۱۶ اسفند سال ۹۵ به دلیل وخامت حال ناشی از کاهش سطح هوشیاری، بیماری قلبی و کلیوی و ریوی دار فانی را وداع گفت.

«کفش‌های مکاشفه»، «شرجی آواز»، «خوابنامه و باغ تناسخ»، «ترجمه زخم»، «باران پروانه»، «رودخانه رؤیا»، «ناودان الماس»، «ترانه‌های ایلیایی»، «ملکوت تکلم»، «سیل گل سرخ» و «روستای فطرت» از آثار این شاعر هستند.

[ad_2]

Source link

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *